50 മെഗാവാട്ട് താപ ഊർജം നൽകി 500 മെഗാവാട്ട് സംയോജന ഊർജം തിരികെ നൽകാനാണ് ഐടിഇആർ രൂപകൽപന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്

വിശദ വായന

നമ്മുടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഊർജം നൽകുന്ന അതേ തത്ത്വത്തിൽ, വലിയ തോതിലുള്ളതും കാർബൺരഹിതവുമായ ഒരു ഊർജസ്രോതസ്സായി സംയോജനം സാധ്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ രൂപകൽപന ചെയ്ത കാന്തിക സംയോജന ഉപകരണമാണ് ഐടിഇആർ; ലത്തീനിൽ ആ പേരിന്റെ അർഥം വഴി എന്നാണ്. ഫ്രാൻസിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തെ സാങ് പോൾ-ലെ-ദുറാൻസിലാണ് ഇത് നിർമിക്കുന്നത്; 34 രാഷ്ട്രങ്ങൾ ഇതിൽ സഹകരിക്കുന്നുവെന്ന് ഐടിഇആർ സംഘടന പറയുന്നു. ചൈന, യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ, ഇന്ത്യ, ജപ്പാൻ, കൊറിയ, റഷ്യ, അമേരിക്കൻ സംയുക്ത സംസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഐടിഇആർ അംഗങ്ങൾ; ഉപകരണം നിർമിക്കാനും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും ദശാബ്ദങ്ങൾ നീളുന്ന സഹകരണത്തിലാണ് അവർ. കത്തുന്ന പ്ലാസ്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണവും പ്രകടനവുമാണ് ഐടിഇആറിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം; സംയോജന പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഹീലിയം അണുകേന്ദ്രങ്ങളുടെ ഊർജം തന്നെ പ്ലാസ്മയുടെ താപനില നിലനിർത്താൻ മതിയാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് അത്; അതോടെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ചൂടാക്കലിന്റെ ആവശ്യം കുറയുകയോ ഒഴിവാകുകയോ ചെയ്യും. ഇന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ യന്ത്രത്തിന്റെ അഞ്ചിരട്ടി പ്ലാസ്മ വ്യാപ്തത്തോടെ, പ്ലാസ്മയിൽ 500 മെഗാവാട്ട് സംയോജന ഊർജം ഉണ്ടാക്കാനാണ് ഈ യന്ത്രം രൂപകൽപന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്: ഊർജത്തിൽ പത്തിരട്ടി തിരിച്ചുവരവ്, അതായത് Q മൂല്യം 10; 50 മെഗാവാട്ട് താപ ഊർജം നൽകിയാൽ 500 മെഗാവാട്ട് സംയോജന ഊർജം. താരതമ്യത്തിന്, 1997-ൽ ജെറ്റ് എന്ന യന്ത്രം 24 മെഗാവാട്ട് മൊത്തം താപ ഊർജത്തിൽ നിന്ന് 16 മെഗാവാട്ട് സംയോജന ഊർജം ഉണ്ടാക്കി; അതിന്റെ Q മൂല്യം 0.67 ആയിരുന്നു. ഐടിഇആർ ഉണ്ടാക്കുന്ന താപ ഊർജം വൈദ്യുതിയായി മാറ്റില്ല. ശൂന്യപാത്രത്തിനുള്ളിൽ ലിഥിയത്തിൽ നിന്ന് ട്രിഷ്യം ഉണ്ടാക്കാനാകുമോ എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് പിന്നീടുള്ള ഒരു ദൗത്യം; ഭാവിയിലെ ഊർജനിലയങ്ങളുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ ലോകത്തെ ട്രിഷ്യം ലഭ്യത മതിയാകാത്തതാണ് കാരണം. ഐടിഇആർ സംഘടനയ്ക്ക് ഫ്രാൻസിൽ ആണവ ഓപ്പറേറ്റർ ലൈസൻസ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംയോജനത്തിൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര സംയുക്ത പരീക്ഷണം എന്ന ആശയം ആദ്യമായി മുന്നോട്ടുവെച്ചത് 1985-ലാണ്.