ലക്ഷദ്വീപിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ദ്വീപായ മിനിക്കോയിയും മഹൽ ഭാഷയും

വിശദ വായന

ലക്ഷദ്വീപിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ദ്വീപാണ് മിനിക്കോയ്. കൊച്ചിയിൽനിന്ന് തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് 398 കിലോമീറ്റർ (215 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ) അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതിന് 4.80 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണവും 11 കിലോമീറ്റർ നീളവുമുണ്ട്; ആകൃതി ചന്ദ്രക്കലയുടേതാണ്.
പ്രദേശത്തെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ ദ്വീപാണിത്. മിനിക്കോയിയോട് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള കരഭാഗം മാലദ്വീപ് റിപ്പബ്ലിക്കിലെ തുരാകുനു ദ്വീപാണ്; വങ്ങാറു ചാനലിന് അപ്പുറം തെക്കോട്ട് ഏകദേശം 100 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് അതെന്ന് ഭരണകൂടം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷകൾ ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്, മലയാളം, മഹൽ എന്നിവയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ മഹൽ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരേയൊരു ജനവിഭാഗം മിനിക്കോയിയിലുള്ളവരാണ്, ഒരു ഭാഷാ ന്യൂനപക്ഷമായി, എന്ന് ഭരണകൂടം വിവരിക്കുന്നു.
'അവഹ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന 10 ഗ്രാമങ്ങളായി ദ്വീപിനെ ക്രമീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. തെക്കുനിന്ന് വടക്കോട്ട് ബഡ, ഔമഗു, ബോഡുഅതിരി, രമ്മേഡു, സെഡിവലു, അലൂഡി, ഫുൻഹിലോൽ, കുഡേഹി, ഫലെസ്സേരി, കെൻഡിപാർട്ടി എന്നിവയാണ് അവ. ഓരോ അവഹിനും ഒരു മൂപ്പന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സ്വന്തം ആഭ്യന്തര സംവിധാനമുണ്ട്. ഓരോ ഗ്രാമത്തിനും ഒരു ബോഡുകാകയും ഒരു ബോഡുദാതയും തലവന്മാരായുണ്ട്; ഒന്നാം ബോഡുകാക ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളും രണ്ടാമൻ പുറത്തെ കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നു.
ഗ്രാമവാസികളുടെ സംഗമമായ 'ബായ്മേഡു' നടക്കുന്നത് ഗ്രാമവീട്ടിലാണ്.
മിനിക്കോയിയിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള നൃത്തരൂപം 'ലാവ' ആണ്; പ്രദേശത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രചാരമുള്ള നാടൻ കലാരൂപങ്ങൾ കോൽക്കളിയും പരിചമുട്ടുകളിയുമാണ്. ദ്വീപിലെ വർണാഭമായ മത്സരവള്ളം 'ജഹാദോണി' ആണ്.
ദ്വീപിലെ ലൈറ്റ് ഹൗസ് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളവയിൽ ഒന്നാണ്; 1885-ൽ നിർമിച്ചതാണ്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ 'ദ്വീപ് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ' പട്ടിക പ്രകാരം 2011-ലെ സെൻസസിൽ മിനിക്കോയിയിലെ ജനസംഖ്യ 10447 ആണ്; സാക്ഷരതാ നിരക്ക് 93.01.