ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷൻ: 1993-ലെ മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണ നിയമപ്രകാരം രൂപീകരിച്ചത്
വിശദ വായന
ഇന്ത്യയിലെ ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷൻ 1993 ഒക്ടോബർ 12-ന് മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണ നിയമം, 1993 പ്രകാരം സ്ഥാപിതമായി; ഈ നിയമം 2019-ലെ മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണ (ഭേദഗതി) നിയമം വഴി ഭേദഗതി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2(1)(d) മനുഷ്യാവകാശങ്ങളെ നിർവചിക്കുന്നത്, ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്നതോ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടികളിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും ഇന്ത്യയിലെ കോടതികൾക്ക് നടപ്പാക്കാവുന്നതുമായ, വ്യക്തിയുടെ ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, അന്തസ്സ് എന്നിവ സംബന്ധിച്ച അവകാശങ്ങൾ എന്നാണ്.
1991 ഒക്ടോബറിൽ പാരീസിൽ നടന്ന, മനുഷ്യാവകാശ പ്രോത്സാഹനത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനുമുള്ള ദേശീയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ആദ്യ അന്താരാഷ്ട്ര ശിൽപ്പശാലയിൽ അംഗീകരിച്ച പാരീസ് തത്ത്വങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമാണ് കമ്മീഷൻ.
സെക്ഷൻ 3 പ്രകാരം കമ്മീഷനിൽ ഉള്ളത്: ഇന്ത്യയുടെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസോ സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിയോ ആയിരുന്ന ഒരു അധ്യക്ഷൻ; സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിയായിരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ആയിരുന്ന ഒരു അംഗം; ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസായിരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ആയിരുന്ന ഒരു അംഗം; മനുഷ്യാവകാശ വിഷയങ്ങളിൽ അറിവോ പ്രായോഗിക പരിചയമോ ഉള്ളവരിൽ നിന്ന് മൂന്ന് അംഗങ്ങൾ, അവരിൽ ഒരാളെങ്കിലും വനിത ആയിരിക്കണം.
പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, ബാലാവകാശ സംരക്ഷണം, പട്ടികജാതി, പട്ടികവർഗം, വനിതകൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷനുകളുടെ അധ്യക്ഷന്മാരും ഭിന്നശേഷിക്കാർക്കുള്ള ചീഫ് കമ്മീഷണറും സെക്ഷൻ 12-ലെ (b) മുതൽ (j) വരെയുള്ള ഖണ്ഡികകളിലെ ചുമതലകൾക്ക് കമ്മീഷനിലെ അംഗങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സെക്രട്ടറി ജനറലാണ് കമ്മീഷന്റെ ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസർ.
പദങ്ങൾ
PHRA Protection of Human Rights Act, 1993 — എൻഎച്ച്ആർസി സ്ഥാപിതമായ നിയമം.