പാരീസ് ഉടമ്പടി: രാഷ്ട്രങ്ങൾ സ്വയം നിർണ്ണയിക്കുന്ന സംഭാവനകളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ നിയമപരമായി ബാധകമായ കരാർ

വിശദ വായന

2015 ഡിസംബർ 12 ന് പാരീസിൽ നടന്ന ഐക്യരാഷ്ട്ര കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാന സമ്മേളനത്തിൽ (കോപ്പ് 21) ലോക നേതാക്കൾ ചേർന്നാണ് പാരീസ് ഉടമ്പടിയിൽ എത്തിയത്. ഇത് നിയമപരമായി ബാധകമായ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കരാറാണ്, 2016 നവംബർ 4 ന് ഇത് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. ആകെ 195 കക്ഷികൾ ഇതിലുണ്ട് — 194 രാഷ്ട്രങ്ങളും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും. ആഗോള താപനില വർദ്ധന വ്യവസായപൂർവ്വ നിലവാരത്തിൽ നിന്ന് 2°C ൽ നന്നായി താഴെ നിർത്തുക, 1.5°C ൽ പരിമിതപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുക, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം ലഘൂകരിക്കാനും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനും വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകുക എന്നിവയാണ് ഇതിന്റെ ദീർഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങൾ. കാലാവസ്ഥാ നടപടികൾ ക്രമേണ ശക്തമാക്കുന്ന ഒരു ചക്രത്തിലാണ് ഉടമ്പടി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്: അഞ്ച് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ഓരോ രാജ്യവും പുതുക്കിയ ദേശീയ കാലാവസ്ഥാ കർമ്മ പദ്ധതി സമർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്; ഇതിനെ രാഷ്ട്രം സ്വയം നിർണ്ണയിക്കുന്ന സംഭാവന എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഹരിതഗൃഹ വാതക ബഹിർഗമനം കുറയ്ക്കാനും ഉയരുന്ന താപനിലയോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ പ്രതിരോധശേഷി വളർത്താനും സ്വീകരിക്കുന്ന നടപടികൾ ഈ സംഭാവനയിൽ രാജ്യം അറിയിക്കുന്നു. ഉടമ്പടിക്ക് കീഴിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ആദ്യ ആഗോള പുനരവലോകനം കോപ്പ് 28 ൽ അവസാനിച്ചു; ലഘൂകരണം, പൊരുത്തപ്പെടൽ, ധനസഹായം എന്നിവയിലെ നടപടികൾ എങ്ങനെ വേഗത്തിലാക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തോടെയായിരുന്നു അത്. ഉടമ്പടി പ്രായോഗികമാക്കാനുള്ള നടത്തിപ്പ് വിശദാംശങ്ങൾ — സാധാരണ പാരീസ് റൂൾബുക്ക് എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത് — പോളണ്ടിലെ കട്ടോവിസെയിൽ നടന്ന കോപ്പ് 24 ൽ അംഗീകരിച്ചു, സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ഗ്ലാസ്ഗോയിൽ നടന്ന കോപ്പ് 26 ൽ പൂർത്തിയാക്കി.