സുപ്രീം കോടതിക്ക് മൗലിക, അപ്പീൽ, ഉപദേശക അധികാരപരിധികളുണ്ട്; അനുച്ഛേദം 32 പ്രകാരം അഞ്ച് റിട്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കാം
വിശദ വായന
ഇന്ത്യൻ സുപ്രീം കോടതിക്ക് മൗലിക, അപ്പീൽ, ഉപദേശക അധികാരപരിധികളുണ്ട്.
കേന്ദ്ര സർക്കാരും ഒന്നോ അതിലധികമോ സംസ്ഥാനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള, രണ്ടോ അതിലധികമോ സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ — ഒരു നിയമപരമായ അവകാശത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പോ വ്യാപ്തിയോ ആശ്രയിക്കുന്ന ചോദ്യം ഉൾപ്പെടുന്നവ — കോടതിയുടെ സവിശേഷ മൗലിക അധികാരപരിധിയിൽ വരുന്നു.
മൗലികാവകാശങ്ങൾ നടപ്പാക്കാൻ അനുച്ഛേദം 32 കോടതിക്ക് വിശാലമായ മൗലിക അധികാരപരിധി നൽകുന്നു; ഹേബിയസ് കോർപ്പസ്, മാൻഡമസ്, പ്രൊഹിബിഷൻ, ക്വോ വാറന്റോ, സെർഷ്യോററി എന്ന സ്വഭാവമുള്ള റിട്ടുകളും നിർദേശങ്ങളും ഉത്തരവുകളും പുറപ്പെടുവിക്കാം.
അനുച്ഛേദം 132(1), 133(1) അല്ലെങ്കിൽ 134 പ്രകാരം ഹൈക്കോടതി നൽകുന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വഴി അപ്പീലുകൾ എത്തുന്നു; അനുച്ഛേദം 136 പ്രകാരം രാജ്യത്തെ ഏതു കോടതിയുടെയോ ട്രൈബ്യൂണലിന്റെയോ വിധിക്കോ ഉത്തരവിനോ എതിരെ അപ്പീൽ നൽകാൻ സ്വവിവേചനാധികാരത്തിൽ പ്രത്യേക അനുമതി നൽകാം.
രാഷ്ട്രപതി അനുച്ഛേദം 143 പ്രകാരം നൽകുന്ന റഫറൻസിലാണ് ഉപദേശക അധികാരപരിധി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
അനുച്ഛേദങ്ങൾ 129, 142 കോടതിയലക്ഷ്യത്തിന് — സ്വന്തം കോടതിയലക്ഷ്യം ഉൾപ്പെടെ — ശിക്ഷിക്കാനുള്ള അധികാരം കോടതിക്ക് നൽകുന്നു.
ആർബിട്രേഷൻ ആൻഡ് കൺസിലിയേഷൻ ആക്ട്, 1996 പ്രകാരം അന്താരാഷ്ട്ര വാണിജ്യ മധ്യസ്ഥതയും സുപ്രീം കോടതിയിൽ ആരംഭിക്കാം.
പദങ്ങൾ
Original jurisdiction Original jurisdiction of the Supreme Court — കീഴ്ക്കോടതിയിൽ നിന്നുള്ള അപ്പീലായല്ലാതെ ഒരു തർക്കം ആദ്യം കേൾക്കാനുള്ള അധികാരം.
SLP Special Leave Petition — അനുച്ഛേദം 136 പ്രകാരം അപ്പീൽ നൽകാൻ കോടതിയുടെ വിവേചനാധികാര അനുമതി തേടുന്ന ഹർജി.