ഉടമ്പടികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഉടമ്പടിയാണ് ഉടമ്പടി നിയമം സംബന്ധിച്ച വിയന്ന കൺവെൻഷൻ; രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ലിഖിത ഉടമ്പടികൾ മാത്രമാണ് അതിന്റെ പരിധിയിൽ
വിശദ വായന
ഉടമ്പടി നിയമം സംബന്ധിച്ച വിയന്ന കൺവെൻഷൻ 1969 മേയ് 23-ന് വിയന്നയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു; 1980 ജനുവരി 27 മുതൽ അത് പ്രാബല്യത്തിലുണ്ടെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. 1949-ലെ തന്റെ ആദ്യ സമ്മേളനത്തിൽത്തന്നെ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമ കമ്മീഷൻ, ഉടമ്പടികൾ സംബന്ധിച്ച പാരമ്പര്യ നിയമത്തെ ക്രോഡീകരണത്തിന് യോജിച്ച വിഷയങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 1966 ഡിസംബർ 5-ലെ പ്രമേയം 2166 (XXI) വഴി, ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളനം വിളിച്ചുചേർക്കണമെന്ന കമ്മീഷന്റെ ശുപാർശ പൊതുസഭ അംഗീകരിച്ചു; ആ സമ്മേളനം വിയന്നയിൽ രണ്ട് സെഷനുകളായി ചേർന്നു. ഒന്നാം അനുച്ഛേദം ഈ കൺവെൻഷന്റെ പ്രയോഗം രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ലിഖിത ഉടമ്പടികളിൽ ഒതുക്കുന്നു; അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഉടമ്പടികൾ അതിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയുടെ ഒരു ഉപദേശക അഭിപ്രായത്തെ പിന്തുടർന്ന്, 19 (c) അനുച്ഛേദപ്രകാരം, ഉടമ്പടിയുടെ ലക്ഷ്യത്തിനും ഉദ്ദേശ്യത്തിനും വിരുദ്ധമായ ഉപാധികൾ കൺവെൻഷൻ നിരോധിക്കുന്നു. 31-ാം അനുച്ഛേദത്തിലെ വ്യാഖ്യാന നിയമം, ഉടമ്പടിയുടെ ലക്ഷ്യവും ഉദ്ദേശ്യവും അതിന്റെ സന്ദർഭവും വ്യാഖ്യാനത്തിനുള്ള മാർഗരേഖകളാക്കുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിലെ നിർബന്ധക മാനദണ്ഡത്തിന് വിരുദ്ധമായ ഉടമ്പടികളെക്കുറിച്ചും കൺവെൻഷൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
പദങ്ങൾ
Reservation — ഒരു ഉടമ്പടിയിലെ ചില വ്യവസ്ഥകളുടെ ഫലം തനിക്കു ബാധകമാകുന്നതിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കുകയോ മാറ്റുകയോ ചെയ്യുന്നതായി ഒരു രാഷ്ട്രം നടത്തുന്ന പ്രസ്താവന.
Jus cogens — ഒരു ഉടമ്പടിക്കും വ്യതിചലിക്കാനാകാത്ത, പൊതു അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിലെ നിർബന്ധക മാനദണ്ഡം.
Codification — നിലവിലുള്ള പാരമ്പര്യ നിയമങ്ങൾ ഒരു ഉടമ്പടി രൂപത്തിൽ എഴുതിവയ്ക്കൽ.