രണ്ട് പ്രോട്ടോക്കോളുകൾ, വിയന്നയിലെ ഒരു സമ്മേളനം: കൺസുലർ റിലേഷൻസ് കൺവെൻഷൻ (Convention on Consular Relations)
വിശദ വായന
ഒരു രാജ്യം മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് തങ്ങളുടെ കോൺസുലേറ്റുകൾ എങ്ങനെ നടത്തണം എന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്ന കരാറാണ് വിയന്ന കൺവെൻഷൻ ഓൺ കൺസുലർ റിലേഷൻസ് (Vienna Convention on Consular Relations). ഓസ്ട്രിയയിലെ വിയന്നയിൽ ചേർന്ന യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് കോൺഫറൻസ് ഓൺ കൺസുലർ റിലേഷൻസ് (United Nations Conference on Consular Relations) ആണ് ഈ വാചകം അംഗീകരിച്ചത്. 1963 ഏപ്രിൽ 24 എന്ന തീയതിയുള്ള ഈ കൺവെൻഷൻ, അതിലെ 77-ാം അനുച്ഛേദം അനുസരിച്ച് 1967 മാർച്ച് 19-ന് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. അതേ സമ്മേളനം രണ്ട് ഓപ്ഷണൽ പ്രോട്ടോക്കോളുകളും അംഗീകരിച്ചു; ഒന്ന് പൗരത്വം നേടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും മറ്റൊന്ന് തർക്കങ്ങളുടെ നിർബന്ധിത പരിഹാരത്തെക്കുറിച്ചും. കൺവെൻഷനും രണ്ട് പ്രോട്ടോക്കോളുകളും യുഎൻ സെക്രട്ടറി ജനറലിന്റെ (United Nations Secretary-General) പക്കൽ നിക്ഷേപിച്ചു; അദ്ദേഹമാണ് ഡെപ്പോസിറ്ററി. കോൺസുലേറ്റ്-ജനറൽ, കോൺസുലേറ്റ്, വൈസ്-കോൺസുലേറ്റ്, കോൺസുലർ ഏജൻസി എന്നിവയെല്ലാം കൺസുലർ പോസ്റ്റ് (consular post) ആണ്; അതിന് നൽകുന്ന പ്രദേശത്തെ കൺസുലർ ഡിസ്ട്രിക്ട് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കരിയർ, ഓണററി എന്ന രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളിലാണ് കൺസുലർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ; പാസ്പോർട്ട്, യാത്രാരേഖ, വിസ നൽകുന്നതും നോട്ടറി, സിവിൽ രജിസ്ട്രാർ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നതും അവരുടെ ചുമതലകളിൽ വരുന്നു. ഈ കൺവെൻഷനിലെ ചില വ്യവസ്ഥകൾക്ക് യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം കൺസുലർ റിലേഷൻസ് ആക്ട് 1968 (Consular Relations Act 1968) വഴി സ്വന്തം നിയമത്തിന്റെ ബലം നൽകി.
പദങ്ങൾ
Consular post — ഒരു രാജ്യത്തിന് മറ്റൊരു രാജ്യത്തുള്ള കോൺസുലേറ്റ്-ജനറൽ, കോൺസുലേറ്റ്, വൈസ്-കോൺസുലേറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ കോൺസുലർ ഏജൻസി.
Depositary — ഒരു കരാറിന്റെ മൂല വാചകവും അതിൽ ചേർന്നവരുടെ രേഖയും സൂക്ഷിക്കുന്ന അധികാരി.
Optional Protocol — ഒരു കരാറിനോട് ചേർന്നുള്ള അധിക ഉടമ്പടി; ഓരോ രാജ്യത്തിനും അത് വേറിട്ട് സ്വീകരിക്കാം.