രാഷ്ട്രപതി ചോദിക്കുമ്പോൾ കോടതി ഉത്തരം നൽകുന്നത്: ആർട്ടിക്കിൾ 143 (Article 143) ന്റെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ
വിശദ വായന
സുപ്രീം കോടതിയുടെ അഭിപ്രായം തേടാൻ രാഷ്ട്രപതിക്ക് അധികാരം നൽകുന്നതാണ് ആർട്ടിക്കിൾ 143 (Article 143). ഒന്നാം ക്ലോസ് പ്രകാരം, കോടതിയുടെ അഭിപ്രായം തേടേണ്ട തരത്തിൽ പൊതുപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു നിയമപ്രശ്നമോ വസ്തുതാപ്രശ്നമോ രാഷ്ട്രപതിക്ക് സമർപ്പിക്കാം; ആ പ്രശ്നം ഉയർന്നുവന്നാൽ മാത്രമല്ല, ഉയരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും ഇത് ചെയ്യാം. ഇതാണ് കോടതിയുടെ ഉപദേശക അധികാരപരിധി; ഇത് ഒരു അപ്പീലല്ല. ഒന്നാം ക്ലോസ് പ്രകാരം അഭിപ്രായം പറയാതിരിക്കാനുള്ള വിവേചനാധികാരം കോടതിക്കുണ്ട് — ചോദ്യം രാഷ്ട്രീയസ്വഭാവമുള്ളതോ അവ്യക്തമോ സാങ്കൽപ്പികമോ ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയാത്തതോ ആകുമ്പോൾ. രണ്ടാം ക്ലോസ് കൂടുതൽ കർശനമാണ്: ആർട്ടിക്കിൾ 131 ന്റെ പരന്തുവിൽ (proviso) പറയുന്ന തരം തർക്കം വന്നാൽ, ആ റഫറൻസ് സ്വീകരിച്ച് അഭിപ്രായം നൽകാൻ കോടതി ബാധ്യസ്ഥമാണ്. രണ്ടു വഴിക്കും, കോടതി പറയുന്നത് അനുസരിക്കാൻ രാഷ്ട്രപതി ബാധ്യസ്ഥനല്ല. നിലവിലുള്ള ഒരു നിയമത്തിന്റെ സാധുത, രാഷ്ട്രപതിയുടെ അനുമതിക്കായി അയച്ച ഒരു ബിൽ എന്നിവയെക്കുറിച്ചെല്ലാം ഇതുവരെ റഫറൻസുകൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്ന വാദം കേട്ടശേഷമാണ് കോടതി അഭിപ്രായം നൽകുന്നത്.
പദങ്ങൾ
Presidential reference a question sent by the President to the Supreme Court under Article 143 — ഇത് ഒരു വിധിയല്ല, അഭിപ്രായമാണ് തേടുന്നത്; ഇവിടെ ഒരു കക്ഷിയും ജയിക്കുകയോ തോൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
Advisory jurisdiction the power to give an opinion without deciding a dispute — ഈ കൂടിയാലോചനാ ചുമതല സുപ്രീം കോടതിക്ക് ഭരണഘടന നൽകുന്നത് ആർട്ടിക്കിൾ 143 (Article 143) ലാണ്.