ഇന്ത്യൻ തെളിവു നിയമത്തിലെ 112-ാം വകുപ്പും കുട്ടിയുടെ നിയമസാധുതയെക്കുറിച്ചുള്ള അനുമാനവും
വിശദ വായന
സാധുവായ വിവാഹം നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്ത് ജനിച്ച കുട്ടിയുടെ പിതൃത്വം തർക്കത്തിലാണെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം ഡി.എൻ.എ. പരിശോധന പതിവായി ഉത്തരവിടാനാവില്ലെന്ന് കേരള ഹൈക്കോടതി വിധിച്ചു. 1872-ലെ ഇന്ത്യൻ തെളിവു നിയമത്തിലെ 112-ാം വകുപ്പ്, സാധുവായ വിവാഹകാലത്ത് ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ നിയമസാധുത സംരക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഒരു പൊതുനയ തത്ത്വമാണ്. ഈ വകുപ്പ് അനുസരിച്ച്, കുട്ടി ഗർഭം ധരിക്കാനിടയുള്ള കാലത്ത് ഇണകൾക്ക് പരസ്പരം പ്രവേശനം (access) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത്തരം ജനനം നിയമസാധുതയുടെ നിർണായക തെളിവായി കണക്കാക്കും. പ്രസക്ത കാലയളവിൽ ഇണകൾക്കിടയിൽ പ്രവേശനം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്ന വ്യക്തമായ വാദങ്ങളും പ്രാഥമിക തെളിവുകളും ഇല്ലാതെ ഡി.എൻ.എ. പരിശോധനയ്ക്കുള്ള ഉത്തരവ് ആവശ്യപ്പെടാനാവില്ല. 2005-ലെ ഗാർഹിക പീഡനത്തിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന നിയമത്തിലെ 12-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ഗാർഹിക പീഡനം സംബന്ധിച്ച തീർപ്പും നിയമപരമായ ആശ്വാസങ്ങളും സംബന്ധിച്ചതാണ്, ജൈവപിതൃത്വം നിർണയിക്കുന്നതല്ല. മധ്യസ്ഥതയ്ക്കിടെ ഉണ്ടായ ധാരണ പ്രസക്തവും പരിഗണനയർഹിക്കുന്നതുമാണ്; എന്നാൽ നിയമത്തിനോ പൊതുനയത്തിനോ വിരുദ്ധമായ ഉത്തരവ് പാസാക്കാൻ കക്ഷികൾക്ക് സമ്മതത്തിലൂടെ കോടതിയെ നിർബന്ധിക്കാനാവില്ല.
പദങ്ങൾ
Conclusive proof Conclusive proof — കോടതി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കേണ്ട വസ്തുത; നിയമം തന്നെ അനുവദിക്കുന്ന രീതിയിലല്ലാതെ മറ്റു തെളിവുകൾകൊണ്ട് അതിനെ നിരാകരിക്കാനാവില്ല.
Non-access Non-access — കുട്ടി ഗർഭം ധരിക്കാനിടയുള്ള സമയത്ത് ഭാര്യാഭർത്താക്കൾക്ക് ഒന്നിച്ചിരിക്കാൻ അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന തെളിവ്.